Een wijze les

Geschreven door WillemWever op June 29th, 2009

Na zes jaar school heb je genoeg lessen geleerd, dat denk je dan. Maar er zijn er toch een paar die erg belangrijk zijn. Eén daarvan wil ik vandaag met jullie behandelen. Namelijk het kwetsen van mensen in combinatie met de dood. Het klinkt allemaal zwaar, zo na een vermoeiend schooljaar en eigenlijk wil je nu aan vakantie denken. Maar toch vind ik het belangrijk om nog één keer iets met jullie te delen. Eigenlijk deed ik het onbewust. Ik zei zoiets als: “Ouders die zo opvoeden, die moeten echt dood.” Dat is best heftig als je erover nadenkt, maar als je het zegt, lijkt het mee te vallen.

Het is een ander verhaal als je je erdoor aangesproken voelt. Zulke uitspraken kan mensen kwetsen, zonder dat je er erg in hebt. Simpele uitspraken als “Sterf!” als reactie op iets kritisch dat je hebt gezegd klinken heel onschuldig. Maar als je je voorstelt dat alle mensen waar tegen “Sterf!” of “Val dood” tegen zegt dat ook zouden doen, dan houd je maar weinig vrienden en familie over. Het klinkt allemaal zo onschuldig maar soms of eigenlijk vaak kwetst het ook iemand. Natuurlijk kan je niet iedereen tevreden houden. Maar dit soort uitspraken zijn toch overbodig. Hetzelfde geldt voor ernstige ziektes. Ik klink nu echt als een docent. Maar ook met dat schelden kom je niet ver. Docenten, conducteurs, scheidsrechters, noem maar op, ze worden uitgemaakt voor de ergste dingen met ziektes. Vreemd dat er nog geen echte scheldwoorden met HIV/AIDS bestaan, terwijl die ziekte ook nog veel slachtoffers eist.

Na het zelf te hebben ervaren om boze reacties te krijgen, ben ik me ervan bewust geworden dat het niet goed is. Het is beter om uitspraken beter te formuleren en te verzachten, zodat je hetzelfde punt duidelijk kunt maken. Als je respect wilt dan moet je anderen ook respect geven, anders raak je uiteindelijk toch je vrienden kwijt.

Excuses is dan wel eens op zijn plaats.

Geef een reactie