Prutser

Geschreven door WillemWever op March 8th, 2009

Cito logo Dit zou een kort bericht moeten worden. Ik ben aan het prutsen. Ik zit zwaar in de stress, eigenlijk valt dat ook wel weer mee. Maar het gaat allemaal niet, of niet allemaal zoals ik het had gedacht. Over iets minder dan twee weken is er MuToDa, daar tussendoor ben ik bezig met de organisatie van Groenrock. Bovendien schijnt er ook nog zoiets als school te bestaan waarvoor ik een grondige studie moet doen voor een scheikunde practicum. Toch maar maandag nog eens het één en ander vragen. Ook moet m’n PWS (ProfielWerkstuk) af. Ik ben gek. Als ik je zeg dat het maandag a.s. (9 maart) af moet zijn inclusief presentatie, dan ben je het vast met me eens. Ik voel me niet stoer of wat. Gewoon vervelend. Het komt af, maandag heb ik samen met m’n werkpartner een goede presentatie en zorg ik dat ik m’n ei kwijt kan.

Daarnaast hebben alle examenklassen de hele week last van de cito-toets, die ene toets waar ik in groep 8 een score van 546 voor had.Die toets komt terug in het laatste jaar. Dat is dan waarschijnlijk vooral om te testen of je nog wat hebt gedaan die paar jaar op het Groen.
Het lijkt wel alsof m’n hersenen stil zijn komen te staan hier in de zesde. Ik heb echt het gevoel alsof ze aan het slapen zijn. Eigenlijk is de zesde helemaal niet leuk. Je doet geen zak, niet dat school leuk is. Maar het is nu telkens een momentopname. Normaal ben je in een schooljaar druk met repetities en so’s. Ik wil ook niet zeggen dat ik dit fluitend doe, want over drie dagen moet er wel een PWS af zijn. Drukke tijden. Een week vol MuToDa (4 dagen, totaal ongeveer 10 uur, lijkt weinig maar naast school is dat veel), Cito-toets en PWS-presentaties.
Ik ben inmiddels gevraagd om geen moeilijke, kritische of frustrerende vragen te stellen. Dit komt omdat ik bij de betogen die je in de vierde, vijfde en zesde moet houden bij Nederlands op het VWO heel veel vragen stel tot vervelens toe. Ik schijn ooit eens iets te hebben meegekregen van m’n ouders waardoor ik nu nogal kritisch ben. Voor sommigen, lees daarbij de teamleider en mede-leerlingen is dat soms best lastig. En voor mezelf ook. Dit jaar heb ik nog niet echt goede vragen kunnen stellen, beetje jammer. Misschien komt dat wel dat m’n hersens stil staan. Het moeilijke is dat als je iets niet duidelijk is moet je het kunnen vragen anders wordt die vraag toegevoegd aan het lijstje onbeantwoordde vragen.
Nu ik net m’n glas cola weer inschenk bedenk ik me opeens dat toen ik telkens een klein beetje cola telkens in m’n glas deed dat het lekkerder smaakte. Dat je niet in een paar slokken je glas leeg hebt maar met één slok even kan proeven. Ik begin langzaamaan krankzinnig te worden. Nog 60 uur tot ik in de pauze sta op maandag.
Oké, eigenlijk hebben jullie, mijn lezers, hier geen boodschap aan. Als ik op 4 april nog aanspreekbaar ben, trouwens dan zit mijn dag ook volgeboekt… Dan komt het weer helemaal goed, althans dat hoop ik. Ik word er nu al moe van.

Tot in april…

Geef een reactie